De lijsttrekkers: Anne Marie Smits van GroenLinks

Foto: Curle & Line COMMUNICATIONS

Voor de herfstverkiezingen voor de gemeente Het Hogeland ontmoeten we de lijsttrekkers. Ze brengen drie onderwerpen in. De laatste vraag is altijd: Hoe gaan we dat betalen? Deze aflevering: Anne Marie Smits, nummer één van GroenLinks.

Ach, Welk een schoonheid ligt er achter de tuin van Anne Marie Smits (59), aanvoerder van GroenLinks. Als een stilleven – ‘nature morte’, in het Frans is treffender – ligt het land er, aarzelend komen de vele tinten van de herfst tevoorschijn. Daar, achter de dijk beweegt het water, in het modeste en eeuwige ritme van heen en weer, de getijden van het Wad.  Haar levensloop is er juist een van onrustig. Geboren in Utrecht, gewoond in Lemmer, op Schiermonnikoog, in Ruigahuizen onder de rook van Balk (“Mijn vader was onderwijzer en dit zijn de standplaatsen”), met bos, paarden, zeilen. Gymnasium in Leek, opleiding fysiotherapie. En daarna reizen. “Ik ben vijf keer in een kibboets in Israel geweest. Perfect, drie dagen werken als fysiotherapeut, drie dagen op het land werken. Een fantastische combinatie. Je leert mensen uit alle windstreken kennen en dan gaat het van: als je in de buurt ben, kom dan langs. Dan ga je laagdrempelig naar Nieuw-Zeeland, noem maar op.”

Oh gouden jeugdigheid, er komt dat moment dat het leven eisen gaat stellen, dat er een eind komt aan wat men het uitgestelde bestaan noemt. “Er is een moment dat je nadenkt over het nut en het wezen van de dingen.”

Ze kreeg een baan bij Maikel, een van de pioniers in de branche van biologische winkels in Groningen. Vervolgens werd ze directeur van een biologische groothandel in Marum: “Daar voelde ik me toch niet happy, dat binnen werken.” Ze kwam bij de vrijwilligerswinkel de Bongerd in Pieterburen terecht. Een biologische reputatie, met geen draad omzet. Zette een bezorgdienst op en dan weer de vraag: hoe lang wil ik dit doen. Ze begon een bed & breakfast in Pieterburen, Het Waddenhoes. Uitgesproken liefhebberijen: “Gek op wandelen, fietsen, bewegen. Muziek, klarinet, piano en saxofoon. Bij muziek heb je geen taal meer nodig.”

Wat is de kern van de zaak als het om GroenLinks gaat”

Anne Marie: “Al dertig jaar willen we van de fossiele brandstof af en naar hernieuwbare grondstoffen. Dit zit in het DNA van de partij. We zijn een linkse partij, dus zijn we voor een zo goed mogelijke verdeling van de rijkdom.”

Het Hogeland heeft een gesteriliseerde natuur. Als je een prijs uitlooft voor wie de eerste korenbloem dit jaar vindt, hoef je geen prijs uit te keren.

“Alles gaat voor de productie en dat tegenhouden lukt. Er is een boerderij als Waddenmax die het wel lukt om niet in die productiedwang mee te gaan. Het gaat om goede eigen ideeën, en doe het, probeer het uit. En dan blijkt dat je er ook nog geld mee kunt verdienen. Al die goede ideeën ondersteunen we. De gemeente moet daarin helpen, met het organiseren van informatie-avonden, het beschikbaar stellen van een zaaltje, het mogelijk maken dat deze verhalen verteld worden. Veranderingen hoeven niet altijd veel geld te kosten.”

Als ik als landbouwer er een naast me heb die de klaprozen laat gedijen, heb ik ze volgend jaar in het koren staan. Maar als er subsidie voor komt wil ik best een strook bloemen aan de rand van het veld.

“Dan moeten we keuzes maken: willen we biodiversiteit wel of niet herstellen? De gemeente kan kiezen voor het bermonderhoud voor diversiteit of niet. Overigens, de bioboer doet dat al. Ik sta voor een circulaire economie, het zoveel mogelijk hergebruik van grondstoffen en het zoveel mogelijk tegen gaan van verspillen van grondstoffen…..”

Jawel, maar de gemeente heeft nauwelijks bevoegdheid en mogelijkheid om economische politiek te voeren…..

“Het gebeurt al. Streekproducten, de opbrengst uit de dorpstuinen, bedrijven die zich daar op toeleggen. De gemeente kan stimuleren dat de lokale afzet van deze producenten een kans krijgen. Ik ben ervoor dat het gemeentebestuur bij voorkeur bij de inkoop van kantines, presentjes, bloemstukken, noem maar op, prioriteit geeft aan lokaal geproduceerde goederen. Geef als gemeente het goede voorbeeld. We zijn ook voorstander van afvalheffing op basis van gewicht. Je kunt zelf kiezen of je wel of niet voorverpakt in de winkel koopt. Je kunt zelf de verpakkingsverspilling terug dringen.”

De zonnepanelen. Prachtige grote velden met panelen die de energie van de zon opslurpen.

“Als mensen zelf zonnepanelen willen, ben ik voor. Parken op de grond, daar word ik niet gelukkig van en het is ook zeer slecht voor de bodem. Er zijn genoeg plekken waar panelenparken wel kunnen, op de helling van de vuilstort, op overhoekjes, schuurdaken.”

Het basisinkomen. GroenLinks wil dat. Dat gaat een mooie cent kosten.

“De tweedeling tussen kansrijke mensen en kansarmen groeit. Er is een zeer sterke samenhang tussen sociaal-economische positie en kansen krijgen en ook benutten op allerlei gebied. Wat doen we? We bedenken allerlei regels om mensen uit de armoede te helpen en die regels werken niet. We moeten gewoon hardop toegeven dat het reïntegratiebeleid niet werkt. We weten toch allemaal dat allerlei toeslagen niet werken. Wat we nu doen is dweilen met de kraan open, stop met allerlei losse regelingen. Voer het basisinkomen in, het geld van de bijstandsuitkering heb je, het geld voor al die toeslagen heb je al. Het moet zodanig zijn dat ieder mens fatsoenlijk kan leven. Dat betekent dat het individueel is en geen gezinsinkomen. Het moet niet zo zijn dat je bij echtscheiding – en dat aantal groeit – ineens een inkomensval maakt.

Ik ben ook voor een voorkeursbeleid bij de gemeente voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. De vier gemeenten hebben de mond vol over arbeidsparticipatie maar doen zelf niks. Stel een eenvoudige kantinedienst in waar mensen kunnen instromen naar betaald werk. Reken uit wat al die koffieapparaten kosten, wat de plastic bekertjes aan milieuschade oplevert versus zelf koffie en thee zetten en de afwas doen en de kantine er een beetje leuk bij maken. Dat mag wel wat kosten.”

Toerisme. Het lijkt wel of we met GroenLinks de kant op gaan van wandelschoenentoerisme.

“De kracht van dit gebied ligt in de schoonheid van ruimte en rust. Dat vraagt om fiets- en wandeltoerisme. Ik ga dus daar op inzetten”

Daar ligt achter de dijk  bij Hornhuizen een wandelpad waar 24/7 nog geen meeuw is te bekennen. Mijn wielerploeg gebruikt dat als ideaal trainingsstuk, dikke wind.

“Treurnis. Dat is het project Kiek over Diek. Dat heeft miljoenen gekost. Het is een typisch voorbeeld van iets dat door bestuurders is bedacht, allerlei subsidies erbij en het heeft geen enkel draagvlak. Fietspaden, wandelroutes, als mensen in de omgeving het niet dragen wordt het een mislukking.”

Kun je ook wat doen tegen die mtb’ers die met die crossfietsen de natuur verstoren, prille plantjes kapot rijden en vogels en reetjes hardkloppingen bezorgen?

“Het is beter goede routes aan te leggen waar ze op blijven dan niks doen. Zo hou je het in de hand.”

De sport.

“Sport is een zaak die breder is dan de voetbalvelden. Voor topsport en topsporters hoeven we niks bijzonders te doen. Die vinden hun weg wel.  Mijn zorg gaat over de laagdrempeligheid en de breedte van de sport. Ook hier weer de zorg om bewegen als deel van de gezondheid. Ik zie wel wat in beweegtuinen. In Bedum is men bezig met een nieuwe kantine die als een multi-functioneel centrum ook kunst, kinderactiviteiten wil herbergen. Dit moet 9 miljoen gaan kosten. Ik wil daar serieus naar kijken. Het is van onderop bedacht en heeft dus vraagvlak. Sport, van voetbalveld tot zwembad, het kan allemaal niet uit. En tegelijk moeten we het maatschappelijk belang er van erkennen. We zullen dus moeten zoeken wat nog mogelijk is en wat niet.”

De kunsten, tussen kunstencentrum en de fanfare.

“St. Caecilia heeft vorige week een speelmarathon gehouden die 10 duizend euro heeft opgebracht. Dit is ondernemerschap waar ik heel gevoelig voor ben. Kunst is van de mensen zelf. Een fanfare is als een muziekschool te beschouwen en die moet je steunen en de mensen zelf moeten ondernemend zijn om hun club in stand te houden. Ik sta voor laagdrempelige toegang tot kunst en creativiteit.

Met het Kunstenmanifest hebben instellingen, gezelschappen, individuen zichtbaar gemaakt wat ze willen. Het manifest is een signaal aan de politiek, het signaal van: neem ons serieus…..”

Ja, vooral: neem de subsidie aan ons serieus.

“Natuurlijk, er zijn allerlei belangengroepjes. We moeten keuzes maken in het beleid voor kunst en cultuur. Ondernemen, zelf aan de slag gaan is het oplossen van maatschappelijke problemen. Meer geld, meer subsidie, ja als het anders niet lukt. Ik zeg erbij dat we in de gemeente De Marne geen geld aan de kunsten uitgeven en het bloeit als wat. Sport en kunsten zijn de kers op de taart. Het is een zoektocht naar wat nodig is en wat kan. Een kunstencentrum van een half miljoen? Heeft dat draagvlak? Ik kijk eerst en vooral naar wat men zelf onderneemt.”

Hoe gaan we dit betalen?

“Je moet er oog voor hebben, er zijn allerlei mogelijkheden voor subsidies. Met goede plannen word je aan alle kanten geholpen. Netwerken, elkaar informeren over waar en hoe er fondsen te bereiken zijn. Ik sprak laatst mensen met plannen voor de tiny houses. Ik heb geen zak geld maar ik heb hen wel op het netvlies als ik tegen mogelijkheden aanloop.”

Tekst en foto’s: Berto Merx

Reacties

article
123999
Voor de herfstverkiezingen voor de gemeente Het Hogeland ontmoeten we de lijsttrekkers. Ze brengen drie
https://winsum.nieuws.nl/nieuws/20181108/lijsttrekkers-anne-marie-smits-groenlinks/
2018-11-08T14:50:59+00:00
https://cdn.nieuws.nl/media/sites/382/2018/11/04180344/Politieke-partijen-Hogeland-nieuw-wit1.jpg
Nieuws